. W styczniu 1942 wojska japońskie rozpoczęły ofensywę w Birmie, a już 7 marca zajęły jej stolicę ? Rangun, odcinając i blokując tzw. drogę birmańską do Chin, czyli połącze­nie lądowe między Indiami a Chinami przez Birmę. Bez wielkich trudności również opanowali Japończycy Wyspy Indo­nezyjskie: Jawę, Borneo, Celebes, Sumatrę i inne. Flota aliancka próbowała się przeciwstawić Japończykom, lecz poniosła wiele klęsk. 10 grudnia 1941 r. marynarka japońska zatopiła u wybrzeży Malajów wielkie okręty wojenne: pancerniki ?Prince of Wales” i ?Be-pulse”. 27 lutego 1942 r. zaś, w bitwie na Morzu Jawajskim, prawie cał­kowicie zniszczyła flotę aliancką dowodzoną przez holenderskiego admi­rała Doormana. Dzięki tym zwycięstwom i opanowaniu olbrzymich terytoriów na południowym Pacyfiku Japończycy stali się panami południowo-wschod­niej Azji i poważnie zagrozili Australii. Te olbrzymie sukcesy wojsk japońskich nie wynikały jednak z wiel­kiej przewagi sił. Były one rezultatem zaskoczenia ze strony Japończyków, brakiem rezerw u przeciwnika, a przede wszystkim wynikiem dezorganiza­cji amerykańskich sił zbrojnych. Powoli jednak Amerykanie gromadzili siły dla przeciwstawienia się dalszej agresji Japończyków, których sytua­cja w miarę oddalania się od wysp japońskich stawała się coraz mniej ko­rzystna.

Ten wpis opublikowano dnia Thursday, 28 January 2010 o godz. 11:51 am w kategorii Wojna. Możesz śledzić komentarze tego wpisu przy pomocy kanału RSS 2.0. Możesz zostawić komentarz lub wysłać sygnał trackback ze swojego bloga.