Niemcy chcieli pozbawić Związek Radziecki poważnych zasobów pszenicy, nafty i węgla oraz polepszyć trudną własną sytuację w tym zakresie. Do realizacji tego zadania Niemcy zgromadzili 240 dywizji. Skoncentrowanie tak dużych sił umożliwiła Hitlerowi postawa zachodnich sprzymierzeńców ZSRR ? Anglii i USA. Państwa te nie zamierzały w tym czasie otworzyć ?drugiego frontu”, co odciągnęłoby znacznie siły niemieckie z frontu wschodniego. Dodać należy, że mimo tak sprzyjających warunków Niemcy hitlerowskie nie były w stanie w 1942 r. atakować Armii Radzieckiej na całym froncie, tak jak to miało miejsce w 1941 r. Obecnie mogli kontynuować ofensywę tylko na jednym kierunku. Letnia ofensywa niemiecka 1942 r. została poprzedzona operacjami na mniejszą skalę. W maju wojska niemieckie zaatakowały Kercz, który po sześciodniowych walkach został zdobyty. 2 czerwca rozpoczął się szturm Sewastopola, który zdobyto 3 lipca. Pod murami tej twierdzy Niemcy znajdowali się już od końca października 1941 r. 7 grudnia wznowili oni walki o Sewastopol usiłując go zdobyć. Załoga twierdzy broniła się bohatersko przez wiele miesięcy. Szturm Sewastopola, mimo że Niemcy posiadali zdecydowaną przewagę, trwał cały miesiąc. Niemcy wystrzelili na twierdzę 50 tys. ton pocisków, zrzucili 25 tys. ton bomb, ale twierdza trzymała się. Dopiero 3 lipca 1942 r., po 250 dniach walk, Sewastopol padł.
Zostaw komentarz