Chociaż działania na Atlantyku toczyły się przez cały okres wojny, faktycznie jednak bitwa o panowanie na Atlantyku rozegrała się w 1942?1943 r. Po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do wojny niemieckie okręty podwodne pojawiły się w pobliżu wschodnich wybrzeży Stanów Zjednoczonych, by podjąć na nowo walkę na Atlantyku. Marynarka amerykańska znalazła się w strefie dobrze wymierzonego ataku, zagrażającego jej liniom komunikacyjnym, bez których siła wojenna tego kraju musiałaby być ograniczona do obrony własnego terytorium. Podczas gdy Japonia rozciągnęła amerykańskie linie morskie daleko na południowym Pacyfiku, Niemcy usiłowały odciąć dowóz dostaw i posiłków, przeznaczonych dla państw sprzymierzonych w Europie. Główny atak niemieckich okrętów podwodnych rozwinął się nad atlantyckim wybrzeżem Stanów Zjednoczonych. Tu też ataki te były najbardziej skuteczne. Utrudniły one tak dalece żeglugę morską u wybrzeży Atlantyku, że w maju 1942 r. zupełnie uniemożliwiły transport nafty wzdłuż wschodnich brzegów Stanów Zjednoczonych.
Zostaw komentarz